solidariteit dus

Solidariteit is voor mij vooral een politiek begrip. Een begrip dat te pas en te onpas wordt bovengehaald opdat de staat, de vakbond, een politieke partij , andere verenigingen die bepaalde doelen nastreven je voor hun kar kunnen spannen. Solidair is een begrip dat in deze zin ook misbruikt wordt want er zijn in heel veel contexten ook mensen waar je vooral niet solidair mee moet zijn volgens dezelfde spelers. Volgens het Vlaams Belang moet je vooral niet solidair zijn met vluchtelingen, vakbonden sturen zeker niet aan op solidariteit met werkgevers , Belgische werknemers zijn niet solidair met goedkopere arbeidskrachten die hun jobs gaan doen… Solidariteit spreekt mensen aan op hun humane plichten en gevoeligheden en op hun diepe angsten. Je moet solidair zijn met je medemens want je weet nooit wat er nog met je kan gebeuren en jezelf solidair verklaren voelt goed want dan hoor je bij een groep , eender welke. De groep waartoe je op deze wijze gaat behoren krijgt meer en meer kracht naarmate meer mensen zich kunnen vinden in de beginselen waarop ze gestoeld is. Meer dan Solidariteit is empathie voor mij de basis van het menselijke zijn. Daar heeft een mens geen staat, geen groep, geen Studio Brussel en zijn warmste dagen voor nodig. Daar heeft een mens alleen zijn innerlijke kompas voor nodig, zijn mogelijkheid om zich te verplaatsen in de andere, in elk ander levend wezen, en dan doen wat je op dat moment moet doen. Uit empathie niet uit solidariteit. Dit kan soms uitmonden in meedoen met een actie voor een land in oorlog of een schenking aan Unicef, dit kan een mens op de barricaden zetten… net als solidariteit , maar het komt uit een diepmenselijk gevoel van zorgen voor elkaar en niet uit een politieke manipulatie.

Leave a Reply